Home Grond verbeteren

Grond verbeteren

Hoe kunt u de grond verbeteren in uw tuin?

Grond kan bijna overal een verbetering van de samenstelling of structuur gebruiken. Kleigrond is vaak gebaat bij een betere afwatering en het luchtiger maken ervan. Bij zandgronden moeten water en voedingsstoffen beter vastgehouden worden. Zure gronden hebben kalk nodig enzovoort. Grond verbeteren is mogelijk door het aanpakken van de volgende onderdelen:

  • Afwatering
  • Organisch materiaal
  • Het veranderen van de PH-waarde van de grond

Grond verbeteren – afwatering

Een teveel of een tekort aan water in uw tuin zorgt ervoor dat planten kunnen afsterven. Een tekort aan water is vaak een kortstondig tijdelijk probleem en kan vrij simpel opgelost worden. Het uitrollen van een tuinslang met een sproeier of het aanleggen van een beregeningsinstallatie lost dit probleem op.

Een teveel aan water is vaak minder tijdelijk van aard. Grond die de vervelende eigenschap heeft water vast te houden, behoudt deze eigenschap als u er niets tegen doet. Een goede afwatering is een belangrijke stap om het probleem op te lossen.

Grond verbeteren – oorzaken van een slechte afwatering

Er zijn vier oorzaken te noemen die een slechte afwatering tot gevolg hebben:

  • Hoog percentage klei, slib of fijn zand
  • Harde dichte laag door lang onbewerkt te zijn
  • Natuurlijke dichte laag
  • Ligging op grondwaterniveau

Een hoog percentage klei, slib of fijn zand heeft tot gevolg dat er weinig of geen ruimte is tussen de sedimenten. Hierdoor kan het water niet of nauwelijks wegzakken. Het water blijft dus staan na regenval en zorgt keer op keer voor problemen.

Ook een harde dichte bodemlaag kan een oorzaak zijn van slechte afwatering. Als deze laag lang onbewerkt is gebleven, leidt dit waarschijnlijk tot de genoemde problemen. Wat gaat er fout? Door bijvoorbeeld voor een langere periode alleen de toplaag te spitten, kan eronder een harde ondoordringbare laag ontstaan. Ook dit heeft tot gevolg dat er een slechte doorwatering is.

Een natuurlijke dichte laag heeft ook een slechte doorwatering tot gevolg. Het kan zijn dat uw tuin is gelegen op een plaats waar natuurlijk gesteente of funderingen zorgen voor een slechte afwatering. Ligging op grondwaterniveau is in ons kikkerlandje ook een groot probleem.

Grond verbeteren – vaststellen van de oorzaak

De oorzaak is het best vast te stellen door een put te graven in de tuin. Als u een put graaft met een diepte van 1.20 meter en een doorsnede van 1.00 meter, moet u een goed beeld kunnen krijgen. De bodem ontleent haar kleur aan organisch materiaal en mineralen. De zijkant van de gegraven put geeft dus de nodige informatie.

Goede en diep afwaterende grond is donkerbruin aan het oppervlak en wordt naar onderen lichter van kleur. Een mengeling van bruin en grijs duidt erop dat de grond zo nu en dan geen of weinig water doorlaat. Dit is naar alle waarschijnlijkheid in natte winters. Grond die bijna geheel grijs of blauwgrijs is, watert ook moeilijk af. Ook zwarte lagen organisch materiaal dieper in de bodem kunnen wijzen op een zeer slechte afvoer.

Als er tijdens het afgraven al water in de put begint te lopen, let dan goed op waar het vandaan komt. Als er water op een bepaalde hoogte de put in begint te lopen, dan duidt dat er waarschijnlijk op dat er een harde laag is ontstaan. Dit probleem is dan zeer eenvoudig op te lossen door in de toekomst dieper te spitten.

Grond verbeteren – oplossen van het probleem

Er zijn meerdere manieren om het probleem op te lossen:

  • Spitten
  • Verticale drains
  • Drainagesysteem

Verticale drains

Een eenvoudig uitvoerbare taak is het aanbrengen van verticale drains. Daarvoor worden gaten van 15 centimeter breed gemaakt die tot het grondwater reiken. Dit laatste kan alleen plaatsvinden als de drain geplaatst wordt tot ten minste een diepte van 80 centimeter.

Deze gaten worden gevuld met grof en water doorlatend materiaal zoals hydrokorrels, schelpen, lavasteen, grond of split. Vervolgens worden deze afgedekt met een klein laagje zand. Overtollig water zal via de gaten de weg naar beneden vinden en het probleem zo verhelpen. Hoeveel van deze kokers gegraven dienen te worden is lastig aan te geven. Op zandgrond zijn er in ieder geval minder nodig dan op kleigronden.

Drainagesysteem

Een professionele methode is het aanleggen van een drainagesysteem zoals in de landbouw en ook bij sportvelden wordt gedaan. Bij deze methode worden holle kunststofbuizen ingegraven die geperforeerd zijn. Om dichtslibben te voorkomen worden deze buizen gewikkeld in een vezeldoek dat waterdoorlatend is. Afhankelijk van de grondwaterstand worden deze op een diepte van 50 tot 80 centimeter gelegd. Om het afvoeren van water te bevorderen worden ze op afschot gelegd. Ze lopen dus licht af naar het laagste punt waar de buizen uitkomen op een sloot, greppel of put.

De buizen worden in gegraven sleuven gelegd. Om de 5 meter dient een sleuf te worden gegraven. Nadat de buizen in de sleuf gelegd zijn, worden deze afgedekt met een klein laagje grof en doorlatend materiaal zoals bij de verticale drains is omschreven. Vervolgens kunnen de sleuven aangevuld worden met grond.

Organisch materiaal

Het organisch materiaal in de grond bestaat uit de overblijfselen van planten en dieren. Deze zijn in verschillende stadia van ontbinding in de bodem aanwezig. Organisch materiaal in een vergevorderd stadium van ontbinding wordt humus genoemd.

Humus is een zeer complexe stof die bestaat uit vetten, koolhydraten en eiwitten. Onder invloed van de activiteiten van micro-organismen veranderen deze voortdurend van samenstelling. Humus bezit twee zeer belangrijke eigenschappen. Het is in staat om vele malen zijn gewicht aan water vast te houden en het kan gronddelen aan elkaar binden. Door deze twee eigenschappen verbetert het vermogen om water vast te houden, en het kan het afwaterend vermogen van kleigrond vergroten.

Humus is bovendien de enige natuurlijke bron van stof voor planeten en het speelt een belangrijke rol in de kringloop in de natuur. Dode planten worden door organismen als regenwormen in de grond gebracht, waar andere organismen zoals schimmels en bacteriën de plantendelen omzetten in humus. Tijdens dit proces komen nitraatstoffen vrij die jonge planten nodig hebben voor hun groei.

Zoals u begrijpt zal de hoeveelheid humus in de loop der tijd afnemen, doordat planten het opnemen en gebruiken voor hun groei. De vruchtbaarheid van de grond kan weer verhoogd worden door het aanbrengen van nieuw organisch materiaal. Dit mag een laag van 10 centimeter zijn die al dan niet door het oppervlakte wordt gespit of geharkt.

Organische meststoffen

Er is een groot aantal organische materialen die gebruikt kunnen worden om het gehalte aan organische meststoffen te verhogen:

  • Stalmest
  • Kippenmest
  • Gebruikte champignonaarde
  • Turf
  • Compost

Stalmest is gewoonlijk een mengsel van stro en dierlijke uitwerpselen. Mest die veel grove materialen bevat, noemen we lange mest. Goed verteerde mest daarentegen noemen we korte mest. Paardenmest is het meest geschikt doordat het onder hoog tempo verrot en dus snel opgenomen kan worden.

Kippenmest kan in pure vorm niet gebruikt worden en dient eerst gecomposteerd te worden in samenwerking met houtkrullen of zaagsel. Deze mest is vrij droog en eenvoudig te gebruiken op alle ondergronden.

Gebruikte champignonaarde bestaat voornamelijk uit goed gefermenteerde paardenmest met een hoog percentage stro. Deze stro is bijna volledig verrot en daardoor minder geschikt om te gebruiken om zware grond luchtig te maken.

Turf is erg geschikt om grote hoeveelheden water op te nemen. In streken met een vochtig klimaat verteren plantenresten niet helemaal en ontstaat veen. Dit veen wordt, nadat het gedroogd wordt, vermalen tot turf. De eigenschap veel water vast te kunnen houden komt vooral op zandgronden goed van pas.

Compost kan thuis worden gemaakt uit het meeste keuken- en tuinafval. Voor het aanleggen van een composthoop verwijs ik u naar de pagina moestuin aanleggen of moestuin bemesten. Goede compost is licht, heeft een kruimelige structuur en een rijke donkere kleur.

Het veranderen van de PH-waarde van de grond

Alkalische grond is lastig te veranderen. Het beste is om de keuze voor planten hierop af te stemmen. Wilt u toch planten zetten die geen kalk verdragen? Dan bestaat er de mogelijkheid turfbedden aan te leggen. Dit doet u door grond af te voeren en op deze plaats grond met turf te vermengen. Een andere mogelijkheid is om zwavelmeel of aluminiumsulfaat te strooien. Dit laatste is echter giftig en dus niet geschikt voor gebruik in uw moestuin.

Zure gronden kunt u gewoon zuur laten, maar het kan ook met behulp van kalk minder zuur worden gemaakt. Kalk wordt meestal in de herfst over de omgespitte grond heen gestrooid. Het kan zo de hele winter blijven liggen of het kan ingeharkt worden. Teveel kalk kan meer schade aanrichten dan helemaal geen kalk. Het is dus beter om niet teveel kalk in één keer te strooien. Op de verpakking wordt de dosering aangegeven die u aan dient te houden. Let er wel op dat op zandgrond een lagere dosering nodig is dan op kleigrond om hetzelfde resultaat te boeken.

LEAVE YOUR COMMENT

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Close